EnglishΕλληνικάItaliano

Τοπικά Χαρακτηριστικά Προϊόντα Κέρκυρας

Προσοχή: ανοίγει σε νέο παράθυρο. PDFΕκτύπωσηE-mail

Ελιά – Λάδι

altalt

Η Λιανολιά είναι παραδοσιακή ποικιλία του Νομού Κέρκυρας. Σήμερα συναντάται πέρα από την Κέρκυρα, στους Παξούς και στη Λευκάδα, στην Κεφαλονιά, στη Ζάκυνθο, καθώς και στις ακτές της Ηπείρου - Πάργα. Παρουσιάζει μεγάλη προσαρμοστική ικανότητα και αποδίδει ικανοποιητική σοδειά στα άγονα, ξηρά και πετρώδη εδάφη, ακόμη και όταν είναι τελείως παραμελημένη. Το λάδι της θεωρείται εξαιρετικής ποιότητας.

Παραδοσιακό Σαπούνι από ελαιόλαδο (ψητό) - Φυτικά Καλλυντικά

alt

Η ΣΑΠΩΝΟΠΟΙΕΙΑ ΠΑΤΟΥΝΗ είναι ένα επισκέψιμο εργαστήριο παραγωγής σαπουνιού που κρατάει την παράδοση από το 1850. Το τελευταίο σαπωνοποιείο που χρησιμοποιεί παραδοσιακές τεχνικές παρασκευής σαπουνιών βρίσκεται στην Κέρκυρα, στην περιοχή Αβραμίου. Η περιοχή Αβραμίου παραδοσιακά συγκέντρωνε πλήθος βιομηχανιών και βιοτεχνιών, όπως: σαπωνοποιίες, ελαιουργίας βυρσοδεψεία, μονάδες παραγωγής σφυρίδων κλπ.
Παραδοσιακό χειροποίητο παράγεται στο μοναστήρι ΚΑΜΑΡΕΛΑ στη βόρεια Κέρκυρα και στους Παξούς.

Τοπικός Οίνος

alt

Τοπικός Κερκυραϊκός Οίνος (λευκός και ερυθρός)

Παράγεται κυρίως στους Δήμους Παρελίων, Παλαιοκαστριτών και Μελιτειέων-Λευκίμμης.
Ιστορικές αναφορές φέρουν την Κέρκυρα ως «οινοφόρα χώρα πρώτης τάξεως» κατά την αρχαιότητα και μέχρι την κατάκτησή της από τους Ενετούς «ο οίνος ήταν το σπουδαιότερο εξαγωγικό προϊόν της νήσου» και κατά την συνθήκη του 1386 – παράδοση της Κέρκυρας στους Ενετούς - αναφέρεται ότι «ο οίνος είναι το πολυτιμότερο προϊόν» της Κέρκυρας (Παρτς σελ. 260-261).
Είναι γενικά γνωστός ο αρνητικός ρόλος των Ενετών στην διατήρηση των αμπελώνων στην Κέρκυρα με τις διατάξεις που εξέδωσε και τα οικονομικά κίνητρα που έδωσε – για την φύτευση 100 ελαιοδέντρων αμοιβή 42 τσεκινία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μέσα σε δύο δεκαετίες να καταστραφεί ο Κερκυραϊκός αμπελώνας και να δώσει τη θέση του στον κερκυραϊκό ελαιώνα. (Παρτς σελ. 260-265).
Παρόλη την σημαντική μείωση της αμπελοκαλλιέργειας κατά την ενετική κατοχή, η Κέρκυρα διατήρησε την παραγωγή οίνου – το 1835 οι αμπελώνες κατείχαν 56.250 στρέμματα και εξήγαγαν 65.000 βαρέλια, ακολούθησε δε επέκτασης της αμπελουργίας λόγω της καταστροφής των αμπέλων από την φυλλοξήρα στη Δυτική Ευρώπη. Αναφέρεται ότι από το 1892 εξάγονταν 70.000 – 80.000 βαρέλια. Η επικρατέστερη ποικιλία (85%) ήταν το σκοπελίτικο, που παρήγαγε οίνο με βαθύ κόκκινο χρώμα, το οποίο αγόραζαν στη Δυτική Ευρώπη για αναμείξεις. Η άλλη ποικιλία ήταν ο κακοτρύγης (15%), που παρήγαγε οίνο λευκό καλής ποιότητας. Περί το 1900 άρχισε η ραγδαία επέκταση της καλλιέργειας του κακοτρύγη λόγω της μη ζήτησης των βαθύχρωμων οίνων (Παπαβλασόπουλος σελ.106-107).

Οίνος Αντιπάξων (λευκός και ερυθρός)

Παράγεται στο νησί Αντίπαξοι του Δ. Παξών.

Αμπέλι

alt

Ο Lambert-Gocs μετά από μια επίμονη διερεύνηση των τοπικών ποικιλιών αμπελιών στην Κέρκυρα γράφει: «Κανένα σχεδόν ελληνικό νησί δεν έχει σήμερα να δείξει από χωριό σε χωριό τόσους διαφορετικούς τύπους κρασιών όσους η Κέρκυρα.... Η ποικιλία των κρασιών της Κέρκυρας μπορεί να αποδοθεί στο γεγονός ότι έχει δύο ξεχωριστές περιοχές, ευδιάκριτες αμέσως μόλις φανερωθεί το νησί από το κατάστρωμα του πορθμείου…Το μακρύ, στενό, χαμηλό και λοφώδες νότιο τμήμα φτάνει τα 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ η βραχεία υπερυψωμένη στα περισσότερα σημεία βόρεια πλευρά έχει κατά μέσον όρο υψόμετρο 300-400 μέτρα, αλλά και κορυφές που φτάνουν τα 900 μέτρα.».
Επιπλέον αναφέρει ότι το χώμα διαφοροποιείται από περιοχή σε περιοχή – βαθύ και χονδρόκοκκο στα νότια, ρηχό και λεπτόκοκκο στα βόρια και ότι οι λευκές ποικιλίες κατά συντριπτική πλειονότητα βρίσκονται στα νότια ενώ οι ερυθρές και η μαύρες στα βόρεια.
Ο Ιωάννης Μπουνιάς στην περιεκτική του πραγματεία για την Κέρκυρα ταξινομεί τις κερκυραϊκές οινοπαραγωγικές περιοχές και θέτει στην κορυφή τα χωριά Πετάλλεια και Στρινήλα, ακολουθούμενα από τα χωριά Σπαρτίλα και Σγουράδες, έπειτα τα χωριά Πάγοι, Πρινίλας και Κρατσάλο – όλα βρίσκονται στο βόρειο υψίπεδο.
Η ταξινόμηση αυτή αμφισβητείται από τον Lambert-Gocs δεδομένου ότι ο ίδιος συνάντησε εξαιρετικά και ιδιαίτερα κρασιά σχεδόν σε όλες τις περιοχές της Κέρκυρας.
Σήμερα, μελέτες και καταγραφές των οινοποιήσιμων τοπικών ποικιλιών του κερκυραϊκού αμπελώνα αναδεικνύουν ότι υπάρχει στην Κέρκυρα πλήθος τοπικών ποικιλιών που καλλιεργούνται διάσπαρτα στις διάφορες περιοχές με σχετικά μικρό αριθμό φυτών και πολλές ποικιλίες απειλούνται με εξαφάνιση (Σπινθηροπούλου, Lambert-Gocs, ΕΠΑΝ)
Συνολικά, από τους παραπάνω μελετητές, έχουν εντοπισθεί περίπου 30 γηγενείς ποικιλίες της Κέρκυρας που εάν αξιοποιηθούν ίσως να διαμορφώσουν συνθήκες γεωργικής – οικονομικής ανάπτυξης προς την κατεύθυνση αυτή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι απόψεις των μελετητών δεν συμφωνούν συνολικά στα χαρακτηριστικά και τις ονομασίες των ποικιλιών.

Κερκυραϊκό Μέλι

alt

Μέλι παράγεται σε όλες τις περιοχές της Κέρκυρας δεδομένου ότι η βλάστηση και η ανθοφορία είναι έντονη όλες τις εποχές του χρόνου. Ιδιαιτερότητες έχει το μέλι που παράγεται στη περιοχή του ορεινού όγκου του Παντοκράτορα και των Οθωνών (φασκόμηλο και θυμάρι).

Κουμ Κουάτ (λικέρ, γλυκό του κουταλιού, φρουί γλασέ, μαρμελάδα, κτλ)

altalt

Fortunella Margarita είναι το επιστημονικό όνομα του Kουμ Kουάτ, είδος εσπερειοειδών της Άπω Aνατολής που το έφερε στην Eυρώπη το 1846 ο Pόμπερτ Φορτίν. Το ύψος του δεν ξεπερνά τα 2-2,5 μέτρα και προέρχεται από τη Νότια Κίνα. Στην Kέρκυρα το έφερε ο Mέρλιν μαζί με τα γνωστά ομφαλοφόρα πορτοκάλια.
Ο καρπός του μοιάζει με μικρό πορτοκάλι. Καλλιεργείται στην Βόρεια Κέρκυρα από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και εναρμονίστηκε τέλεια στις συνθήκες του νησιού.
Το κουμκουάτ καλλιεργείται στον κάμπο των Νυμφών, στην περιοχή Πλάτωνας του Δήμου Θιναλίων εκεί όπου το έφορο έδαφος, τα πλούσια νερά και το ήπιο κλίμα, ειδικά το χειμώνα- συνιστούν ένα ιδανικό περιβάλλον για την σωστή ανάπτυξη τον καρπού.
Έχει χαρακτηρισθεί βάσει της απόφασης 317718 / 14-01-1994 (ΦΕΚ 17/14-01-94) του ΥΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ ως ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΝΔΕΙΞΗΣ (ΠΓΕ).

Εσπεριδοειδή

Κερκυραϊκό Περγαμόντο

alt

Στην Κέρκυρα σήμερα παράγεται κυρίως στο Δήμου Αγίου Γεωργίου στη περιοχή των Πάγων, όπου το μικροκλίμα της περιοχής είναι ήπιο με υψηλή υγρασία και το έδαφος αμμώδες. Επίσης μικρή σχετικά παραγωγή υπάρχει στη περιοχή Μπενίτσες του Δήμου Αχιλλείων.

Κερκυραϊκό μανταρίνι (φρουί γλασσέ, μαρμελάδα, κτλ)

alt

Τα κερκυραϊκά μανταρίνια λέγονταν «κινέττα» και απαντώνται σχεδόν σε όλες τις περιοχές της Κέρκυρας και ιδιαίτερα στην Μέση και το Νότο.

Πορτοκάλια

Λεμόνια

Ξυνονέρατζο

alt

Περιέχει κυρίως την Κερκυραϊκή ποικιλία πορτοκαλιών «τα ξυνονέρατζα», πορτοκάλια μέρλυν, λεμόνι και ζάχαρη.

Όσπρια

Λαθήρι ή λαθούρι

alt

Παραδοσιακά οι περιοχές που καλλιεργούσαν το λαθήρι είναι κυρίως ο Αρμυρός και η Λευκίμμη. Σήμερα συναντάται μόνο στην Λευκίμμη, που καλλιεργείται για οικιακή χρήση.

Φασόλι – Άσπρο

alt

Παραδοσιακά καλλιεργούνταν σε όλες τις περιοχές της Κέρκυρας. Σήμερα συναντάται κυρίως στην Λευκίμμη, που καλλιεργείται κυρίως για οικιακή χρήση.

Ρεβίθια

alt

Παραδοσιακά καλλιεργούνται σε όλες τις περιοχές της Κέρκυρας αλλά σε μικρές ποσότητες.

Καλαμπόκι λευκό

Παραδοσιακά καλλιεργούνται σε όλες τις περιοχές της Κέρκυρας και κατείχε την πρώτη θέση στα σιτηρά.

Οπωροκηπευτικά

Μήλο – Ξυνόμηλο Μικροκάρτινο

altalt

Συναντώνται σε όλη την Κέρκυρα και κυρίως στους Δήμους Κερκυραίων, Παρελίων, Αχιλλείων, Λευκιμμαίων και Φαιάκων.

Τζίτζιφα

Τα δέντρα φύονται σε όλη την Κέρκυρα, μεγάλος αριθμός υπάρχει στη περιοχή της Μέσης Κέρκυρας.

Κερκυραϊκό Βερίκοκο (μεγάλο)

Η μεγαλύτερη παραγωγή ήταν στα χωρία γύρο από την πόλη της Κέρκυρας και στην βόρεια Κέρκυρα (Δήμος Αγ. Γεωργίου).

Κερκυραϊκό Βερίκοκο – ποικιλία Αρμελίνι

Η μεγαλύτερη παραγωγή ήταν στα χωριά γύρω από την πόλη της Κέρκυρας αλλά συναντάται και στις περιοχές Σιδάρι, Βελονάδες, Βαλανιό.

Νέσπολα χειμωνιάτικη

alt

Δήμο Αχιλλείων και Παρελίων.

Κάσσια (Κερκυραϊκή μαύρη Μπουρνέλα)

Η μεγαλύτερη παραγωγή ήταν στα χωριά γύρω από την πόλη της Κέρκυρας.

Μπουρνέλα Βαρβάτσα

Η μεγαλύτερη παραγωγή ήταν στα χωριά γύρω από την πόλη της Κέρκυρας.

Αχλάδι – Μοσκαρδίνι ή μουσκαρδίνι

Φύεται σε όλη την Κέρκυρα και υπάρχει κατά πολύ μέσα στους αμπελώνες.

Αχλάδι - ποικιλία Δουκέσα

Ο καρπός είναι μεγάλος στρογγυλός «σαν μήλο» και χρώματος καφέ, έχει ιδιαίτερο άρωμα και είναι κατάλληλο για φρουί γλασέ.

Κεράσι – Γαρουνιάτικο

Συναντάται κυρίως στην πλαγιά του όρους των Αγ. Δέκα και ειδικά στην περιοχή του Άνω Γαρούνα.

Κεράσι – Πετροκέρασο

alt

Συναντάται κυρίως στην περιοχή των Σινιών.

Ντόπια Κερκυραϊκή Φράουλα

altalt

Η φράουλα καλλιεργείται κυρίως στην περιοχή της πηγής Χρησίδας στο Δήμο Αχιλλείων.

Ντομάτα – ντόπια ποικιλία

alt

Ευδοκιμεί κυρίως στη μέση και νότια Κέρκυρα. Καλλιεργούνταν σε όλες τις περιοχές της Κέρκυρας.

Καρπούζι – Χειμωνικό

Καλλιεργούνταν στις νότιες περιοχές της Κέρκυρας και ιδιαίτερα στις πρώην κοινότητες Λευκίμμης, Ριγγλάδων και Περιβολιού σε μεγάλες ποσότητες που κάλυπταν τις ανάγκες της Κέρκυρας και γινόταν και εξαγωγή.

Πεπόνι – Μπακίρι

Καλλιεργούνταν στις νότιες περιοχές της Κέρκυρας και ιδιαίτερα στις πρώην κοινότητες Λευκίμμης, Ριγγλάδων και Περιβολιού σε μεγάλες ποσότητες που κάλυπταν τις ανάγκες της Κέρκυρας και γινόταν και εξαγωγή.

Κρεμμύδια «Άσπρα»

Καλλιεργούνταν στις περιοχές γύρο από την πόλη της Κέρκυρας, όπου και σήμερα υπάρχει περιορισμένη παραγωγή.

Κοκκινογούλια

alt

Καλλιεργείται στα χωριά γύρο από την πόλη της Κέρκυρας.

Αγγούρι – ντόπιο – Απλωτό

alt

Ο καρπός είναι μεγάλος, ζουμερός, με σπόρια, έχει ιδιαίτερο άρωμα και γεύση. Εξωτερικά έχει ασπροκίτρινες γραμμές και το σχήμα του είναι ακανόνιστο.

Πιπεριά «λεπτόφλουδη»

alt

Ο καρπός είναι μετρίου μεγέθους με λεπτή φλούδα, έχει ευχάριστη γεύση και είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για σαλάτες.

Τοπική ποικιλία Λάχανο – «κραμπή»

Παραδοσιακά καλλιεργούνταν στις περιοχές πλησίον της πόλης (Ποταμό, Αλεπού και Κανάλια). Σήμερα καλλιεργείται σε όλη την Κέρκυρα.

Τοπική ποικιλία Κουνουπίδι – «καπεντεφιόρι»

Παραδοσιακά καλλιεργούνταν στις περιοχές πλησίον της πόλης (Ποταμό, Αλεπού και Κανάλια). Σήμερα καλλιεργείται σε όλη την Κέρκυρα.

Τοπική ποικιλία Μαρούλι

Παραδοσιακά καλλιεργούνταν στις περιοχές πλησίον της πόλης (Ποταμό, Αλεπού και Κανάλια). Σήμερα καλλιεργείται σε όλη την Κέρκυρα.

Γλυκοπατάτα ή πατατόνα

Καλλιεργείται στις περιοχές γύρο από την πόλη.

Κερκυραϊκό σκόρδο «κακαβίλια»

Είναι μικρό λεπτόφλουδο με κοκκινωπό φλούδι και ιδιαίτερη έντονη γεύση.

Τοπική Κολοκύθα – «κολόκα»

Κολοκύθι – χειμωνιάτικο

Κρέας – επεξεργασμένο

Νούμπουλο

alt

Το Νούμπουλο, σήμερα παράγεται σε σχετικά μεγάλες ποσότητες κυρίως στο Δήμο Κερκυραίων και Δήμο Φαιάκων από οργανωμένες μονάδες αλλαντοποιίας. Μερικά κρεοπωλεία λειτουργούν μικρά εργαστήρια επεξεργασίας κρέατος και παρασκευάζουν και νούμπουλο.

Κερκυραϊκά Λουκάνικα

alt

Λουκάνικα, σήμερα παράγονται σε σχετικά μεγάλες ποσότητες κυρίως στο Δήμο Κερκυραίων και Δήμο Φαιάκων από οργανωμένες μονάδες αλλαντοποιίας. Μερικά κρεοπωλεία λειτουργούν μικρά εργαστήρια επεξεργασίας κρέατος και παρασκευάζουν και λουκάνικα κατά την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων και του Πάσχα.

Σαλάδο - Κερκυραϊκό Σαλάμι

Κερκυραϊκό σαλάμι, σήμερα παράγεται σε σχετικά μεγάλες ποσότητες κυρίως στο Δήμο Κερκυραίων και Δήμο Φαιάκων από οργανωμένες μονάδες αλλαντοποιίας.

Χοιρομέρι φουμικάδο (καπνιστό)

Παραδοσιακά χοιρομέρι καπνιστό παρασκευαζόταν σε όλες τις περιοχές της Κέρκυρας.

Γαλακτοκομικά

Βούτυρο Κέρκυρας

alt

Οι βιοτεχνίες είναι εγκατεστημένες στο Δ. Κερκυραίων αλλά η πρώτη ύλη – γάλα αγελάδας – προέρχεται από το Δ. Παρελίων.

Το Κερκυραϊκό βούτυρο παράγεται από γάλα αγελάδας Η επεξεργασία με την οποία παράγεται είναι καθαρά μηχανική – αφαιρείται η κρέμα του γάλακτος με φυγόκεντρο και διαχωριστήρα αντίστοιχα, μετά τοποθετείται σε ειδικά βαρέλια όπου μέσω κτυπήματος αφαιρούνται τα υπόλοιπα υγρά και στην συνέχεια ξεπλένεται με νερό. Έχει διάρκεια ζωής 3 μήνες περίπου.

Η ιδιαίτερη γεύση και μυρωδιά που έχει το Βούτυρο Κέρκυρας οφείλεται αφενός στην τοπική βλάστηση από τη οποία εκτρέφονται οι αγελάδες και αφετέρου στην διαδικασία με την οποία παράγεται.

Κρέμα Γάλακτος

alt

Οι βιοτεχνίες είναι εγκατεστημένες στο Δ. Κερκυραίων αλλά η πρώτη ύλη – γάλα αγελάδας – προέρχεται από το Δ. Παρελίων.

Γιαούρτι

alt

Οι βιοτεχνίες είναι εγκατεστημένες στο Δ. Κερκυραίων αλλά η πρώτη ύλη – γάλα αγελάδας – προέρχεται από το Δ. Παρελίων.

Λαδοτύρι

Παραδοσιακά ήταν ένας τρόπος διατήρησης του τυριού και παρασκευαζόταν σε όλες τις αγροτικές περιοχές της Κέρκυρας.

Γλυκά-Ποτά

Συκομαϊδα

alt

Είναι προϊόν οικιακής οικονομίας των αγροτικών κυρίως περιοχών όλης της Κέρκυρας.

Για τις «συκομαΐδες» ή αλλιώς «συκόπιτες» ή «συκόψωμα» χρησιμοποιούνταν σύκα μικρά και άσπρα από συγκεκριμένη τοπική ποικιλία τα «στριψίδια». Περιέχει σύκα, μούστο, μάραθο, μαραθόσπορο, ούζο, πιπέρι, φλούδα πορτοκαλιού, σταφίδες, αμύγδαλα και καρύδια.

Μάντολες

alt

Παραδοσιακά συναντάται κυρίως στην πόλη της Κέρκυρας, σήμερα πωλείται σε όλες σχεδόν τις περιοχές της Κέρκυρας.

Μαντολάτο

alt

Παραδοσιακά συναντάται κυρίως στην πόλη της Κέρκυρας, σήμερα πωλείται σε όλες σχεδόν τις περιοχές της Κέρκυρας.

Φογάτσα

alt

Παραδοσιακά συναντάται κυρίως στην πόλη της Κέρκυρας, σήμερα πωλείται σε όλες σχεδόν τις περιοχές της Κέρκυρας.

Τσιτσιμπύρα

alt

Το σήμα κατατεθέν των Επτανήσιων από την εποχή των Εγγλέζων, σήμερα φτιάχνεται μόνο στη Κέρκυρα.

Περιέχει χυμό και ψίχα λεμονιού, τριμμένο τζίντζερ, άσπρες σταφίδες, νερό και ζάχαρη. Είναι αναψυκτικό αφρώδες. Βασικό συστατικό της είναι η τζίντζερ (πεπερόριζα), που έχει πολλά θεραπευτικά χαρακτηριστικά (αντισηπτικό, αντιεμετικό, διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος, βοηθάει στις παθήσεις του αναπνευστικού όπως βήχας και κρυολογήματα, κλπ.)

Κερκυραϊκή Μπύρα

alt

Στη βόρεια Κέρκυρα, στην περιοχή του Αρίλλα, παρασκευάζεται η κερκυραϊκή φρέσκια μπύρα, σε ένα μικρό, αλλά σύγχρονο ζυθοποιείο. Η Κερκυραϊκή Μικροζυθοποιία παρασκευάζει τέσσερα είδη μπύρας:

• η Royal Ionian: ξανθιά, δροσιστική μπύρα από παλιά Τσέχικη συνταγή, είναι αρωματική με έντονο χαρακτήρα

• η Real Ale Bitter: καστανόχρωμη μπύρα, η γεύση της έχει μια ευχάριστη πικράδα και πλούσιο άρωμα

• η Ionian Epos: σύμφωνα με τον Όμηρο στο έπος της "Οδύσσειας" ο βασιλιάς των Φαιάκων Αλκίνοος φύλασσε σε κρατήρες ασημένιους και χρυσούς κρίθινο οίνο.

• η Real Ale Special: ξανθοκόκκινη μπύρα, με φρουτώδες άρωμα και βελούδινη γεύση

Ψάρια

alt

Στην Κέρκυρα είναι ανεπτυγμένη η αλιεία όπου κάθε χρόνο αλιεύονται τόνοι ψαριών από γρί-γρί, τράτες και μικρούς ψαράδες. Υπάρχουν αρκετά αλιευτικά καταφύγια. Τα αλιεύματα διατίθενται στη λαϊκή αγορά στα ιχθυοπωλεία, από πλανόδιους ψαράδες και κάποιες φορές στη ηπειρωτική Ελλάδα.

Υπάρχει μία μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας στη βορειοανατολική Κέρκυρα, στην περιοχή της Κασσιόπης, η οποία εκτρέφει λαβράκι και τσιπούρα.

Το προϊόν διατίθεται κυρίως στην Ιταλία (90% της παραγωγής) και δευτερευόντως στην ελληνική αγορά (10% της παραγωγής). Επίσης υπάρχουν δύο εγκαταστάσεις επεξεργασίας και συσκευασίας αλιευμάτων.

Στις λιμνοθάλασσες Κορισσίων, στη νότια Κέρκυρα, και Αντινιώτη, στη βόρεια Κέρκυρα, παράγεται μεγάλη ποσότητα σε κέφαλο, τσιπούρα και λαβράκι. Επίσης, υπάρχει παραγωγή χελιού, το οποίο διατίθεται στην ιταλική αγορά. Άλλα προϊόντα που παράγονται στις λιμνοθάλασσες είναι η κόκκινη γαρίδα, καβούρια, στρείδια και αυγοτάραχο.

Νωπά Ζυμαρικά

alt

Στο κέντρο της Κέρκυρας, δημιουργήθηκε για το πρώτο εργαστήριο των νωπών ζυμαρικών.

Ζυμαρικά όπως μακαρόνια, όπου κυριαρχούν οι ταλιατέλες, παπαρδέλλες, ταλιονίνι, ραβιόλια, λαζάνια, κανελόνια κλπ., σε διάφορα είδη και γεύσεις παράγονται με τον παραδοσιακό τρόπο, με ιδιαίτερη φροντίδα, μόνο συστατικά και ΧΩΡΊΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΆ ή βαφές.